กลไกการพัฒนาที่สะอาด

กลไกการพัฒนาที่สะอาด (Clean Development Mechanism-CDM)
      Clean Development Mechanism (CDM) หรือ กลไกการพัฒนาที่สะอาด คือกลไกภายใต้พิธีสารเกียวโต (Kyoto Protocol: KP) ซึ่งเป็นข้อผูกพันธ์ทางกฎหมายระดับนานาชาติที่มีผลบังคับใช้อย่างเป็นทางการ เป็นหนึ่งในสามมาตรการยืดหยุ่น (Flexible Mechanisms) ที่อนุญาตให้ ประเทศ Annex I สามารถลงทุนพัฒนาโครงการในประเทศกำลังพัฒนา เพื่อลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก

      รัฐบาลของทั้งสองประเทศจะต้องให้ความยินยอม โดยทั้งสองประเทศจะได้ประโยชน์ร่วมกัน นั่นคือ เกิดโครงการพลังงานสะอาด โครงการปลูกป่า โครงการอนุรักษ์พลังงาน หรือโครงการเปลี่ยนประเภทการใช้สารเคมี ขึ้นในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งเป็นโครงการที่ส่งผลให้เกิดการพัฒนาอย่างสะอาดและยั่งยืนขึ้นในประเทศ นั้นๆ โดยประเทศกำลังพัฒนาจะได้รับเม็ดเงินช่วยเหลือโครงการ ในรูปของเงินลงทุนที่มาจากประเทศ Annex I หรือ เงินที่ได้จากการขายเครดิตของปริมาณก๊าซที่ลดได้ หรือ Certified EmissionReductions (CERs) ซึ่งประเทศ Annex I สามารถนำไปนับรวมกับปริมาณก๊าซเรือนกระจกที่ลดได้ตามเป้าหมายของประเทศตน

ตัวอย่างและลักษณะโครงการที่เข้าข่าย
- โครงการปรับปรุงประสิทธิภาพพลังงาน
      - ด้านการใช้พลังงาน เช่น ผลิตภาพพลังงานในภาคอุตสาหกรรม การใช้พลังงานในอาคาร
      - ด้านการผลิตพลังงาน เช่น ประสิทธิภาพการเผาไหม้และหม้อต้มไอน้ำ
- โครงการพลังงานหมุนเวียน เช่น พลังงานแสงอาทิตย์ ชีวมวล พลังงานลม พลังงานน้ำขนาดเล็ก
- โครงการเปลี่ยนแปลงชนิดเชื้อเพลิง จากเชื้อเพลิงที่มีปริมาณคาร์บอนสูงไปเป็นเชื้อเพลิงที่มีปริมาณคาร์บอนต่ำ หรือไม่มีคาร์บอน ทั้งในภาคขนส่ง และภาคอุตสาหกรรม
- โครงการเปลี่ยนของเสียให้เป็นแหล่งพลังงาน เช่น โครงการผลิตก๊าซชีวภาพจากแหล่งฝังกลบขยะ จากของเสียของฟาร์มสุกร
- โครงการปลูกป่า